MUSICA ELECTRONICA

Maryanne Amacher (1938-2009) była amerykańską kompozytorką i autorką instalacji. Jej prace związane były ze zjawiskiem psychoakustycznym zwanym otoemisją akustyczną produktów zniekształceń (distortion product otoacoustic emissions). Zjawisko to dotyczy dźwięków generowanych wewnątrz ucha, które są wyraźnie słyszalne.

Amacher studiowała kompozycję prywatnie u Karlheinza Stockhausena i na University of Pennsylvania pod kierunkiem George'a Rochberga. W latach 1974–80 współpracowała z choreografem Mercem Cunninghamem, komponując muzykę do tańca Torse, oraz w latach 1975–84 z kompozytorem Johnem Cagem, dla którego stworzyła ścieżkę dźwiękową do jego multimedialnego Lecture on the Weather (1975). Najbardziej znana była z serii instalacji City-Links #1–22 (rozpoczętych w 1967 r.), Music for Sound-Joined Rooms (rozpoczętych w 1980 r.) i serii Mini-Sound (zapoczątkowanej w 1985 r.). Na swoim ostatnim stanowisku nauczycielskim Amacher wykładała muzykę elektroniczną (2000–2009) w Bard College w Annandale-on-Hudson w stanie Nowy Jork.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Maryanne Amacher pracowała nad zjawiskami psychoakustycznymi zwanymi „otoemisje akustyczne będące produktem zniekształceń”. Dźwięki, które są rezultatem tych zjawisk, mają długą historię w teorii muzyki i badaniach naukowych. W muzyce najczęściej znane są pod nazwą „tony kombinowane” (combination tones), „tony różnicowe”, a czasem „tony Tartiniego” (od nazwiska skrzypka Giuseppe Tartiniego, któremu przypisuje się ich odkrycie). Amacher sama nazywała je „tonami uszu” do 1992 r., kiedy to odkryła prace Davida T. Kempa i Thomasa Golda i zaczęła nazywać je psychoakustyczną terminologią „otoemisją akustyczną”.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dźwięki te, pojawiające się w odpowiedzi na dwa tony występujące jednocześnie w uchu, wydają się być umiejscowione w głowie lub wokół niej, jak gdyby w uchu znajdował się „maleńki głośnik”. Amacher była pierwsza w systematycznym badaniu wykorzystania w muzyce tych zjawisk przy użyciu elektroakustycznych technologii dźwiękowych. Nawiązuje do nich podtytuł jej albumu Sound Characters (Making the Third Ear).

 

 

 

 

 

 

<poprzedni

następny>