John Cage (1912-1992) był amerykańskim kompozytorem i jedną z czołowych postaci powojennej awangardy. Po studiach pod kierunkiem Arnolda Schoenberga i Adolpha Weissa w latach 30. przeszedł do własnych kompozycji, pod silnym wpływem twórczości Edgara Varèse. Stał się czołowym przedstawicielem ruchu musique concrète, który łączył elektronikę z tradycyjnymi dźwiękami. Jego „dźwięki użytkowe” obejmowały trzaskanie drzwiami, lejącą się wodę i zakłócenia w radiu. Jest uważany za wynalazcę techniki fortepianu preparowanego, w której różne przedmioty umieszcza się na strunach wewnątrz instrumentu, aby wydobywać niezwykłe dźwięki. Był znany z bardzo eksperymentalnego podejścia, posługując się przypadkiem jako metodą kompozytorską. Często współpracował z innymi dyscyplinami, np. tańcem. Studiował buddyzm Zen na Dalekim Wschodzie w latach pięćdziesiątych i wykorzystał zasady I Ching (Księgi Zmian), aby stworzyć własny oryginalny gatunek muzyki eksperymentalnej. Jego najsłynniejszym utworem muzycznym jest „4'33”, który składa się wyłącznie z ciszy (z wyjątkiem naturalnych dźwięków otoczenia). Jego kompozycje, pisma i osobowość miały ogromny wpływ na muzykę XX wieku i na wielu kompozytorów na całym świecie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

MUSICA ELECTRONICA

<poprzedni

następny>