MUSICA ELECTRONICA

Fale dźwiękowe można przedstawić graficznie za pomocą ich dwóch podstawowych cech, wysokości i głośności. W muzyce elektronicznej wysokość dźwięku jest określana jako częstotliwość i jest definiowana przez liczbę drgań występujących w każdej sekundzie (mierzona w hercach - Hz). Głośność dźwięku to jego amplituda. Na wykresie fali amplituda jest reprezentowana przez wysokość fali.

Złożony ton składa się z kilku fal dźwiękowych. Będzie miał częstotliwość podstawową i dodatkowe wstęgi boczne lub alikwoty. Podstawową jest fala o najniższej częstotliwości lub najwyższej amplitudzie, a tym samym dominuje w kombinacji tonów. Alikwoty dodają koloru do dźwięku, nadając mu charakter lub barwę. Podczas gdy większość dźwięków, które słyszymy w muzyce elektronicznej, to kombinacje wielu fal i są one specjalnie modyfikowane w celu dodania koloru, możliwe jest skatalogowanie kilku podstawowych kształtów fal (waveforms), które służą jako elementy budulcowe kompozytora muzyki elektronicznej.

 

Sine wave (Fala sinusoidalna): Jest to najprostszy rodzaj fali. Teoretycznie nie powinien zawierać żadnych harmonicznych ani alikwotów. Chociaż niektórzy porównują dźwięk fali sinusoidalnej do dźwięku fletu, nawet flet ma więcej treści i głębi niż czysty ton sinusoidalny. Sinus to cienki, precyzyjny ton, podobny do gwizdka.

 

- Triangle wave (Fala trójkątna): fala trójkątna jest podobna do fali sinusoidalnej, ale zawiera harmoniczne lub wstęgi boczne. Jej dźwięk ma więcej treści i głębi niż fala sinusoidalna, jak flet lub trąbka.

 

Sawtooth wave (Fala piłokształtna): ta fala ma ostry, kanciasty kształt, jak zęby piły. Ma dwa razy więcej harmonicznych niż fala sinusoidalna. Ma pełny, brzęczący dźwięk, jak instrument stroikowy, taki jak saksofon.

 

Pulse wave (Fala pulsacyjna): Ta fala ma taką samą liczbę alikwotów jak fala trójkątna, ale ma szorstkość i trzeszczący dźwięk fali piłokształtnej. Fala przeskakuje natychmiastowo od najniższego punktu do najwyższego. Po przedstawieniu na wykresie składa się tylko z kątów prostych i jest często nazywana square wave (fala kwadratowa) lub rectangular wave (fala prostokątna). Fala pulsacyjna ma dźwięk podobny do połączonych dźwięków fletu i oboju. Może być również użyta do tworzenia ostrych rytmicznych dźwięków łatwiej niż inne podstawowe fale.

 

- White noise (biały szum): nie wykazuje strukturalnej symetrii fal sinusoidalnych, trójkątnych, piłokształtnych ani pulsacyjnych. Biały szum jest dla tych czterech podstawowych fal tym, czym szary dla kolorów podstawowych: jest połączeniem ich wszystkich, bez żadnego elementu dominującego. Szum biały powstaje, gdy wszystkie częstotliwości i amplitudy dźwięku występują losowo w widmie audio. Można go filtrować i udoskonalać, aby brzmiał jak wiatr lub ocean, i jest bogatym źródłem dźwięków dla kompozytora muzyki elektronicznej.

 

Szum różowy to wydestylowana postać szumu białego, zawiera wszystkie częstotliwości od 18 Hz do 10 000 Hz. Na drugim końcu spektrum audio szum ograniczony do zakresu częstotliwości od 10 000 Hz do 22 000 Hz to szum niebieski.